Hayatımda unutmadığım, unutamadığım, unutamayacağım maçlar olmuştur. Türkiye - Çek Cumhuriyeti maçı istesemde unutamayacağım bir maç oldu benim için. Neden mi? Çünkü maçı staddan izledim! Neden mi? Çünkü ilk defa bir maçta ağladım! Neden mi? Çünkü aldığımız galibiyet bir mucize gibi güzeldi. Maç öncesi ve maç sonrası anılarımla işte unutulmaz Türkiye - Çek Cumhuriyeti maçı.

İsviçre'nin Cenevre kenti göl kıyısında güzel bir şehir. Yaşamak için bir sürü avantaj ve dezavantajı içinde barındırıyor. Maçtan önceki gün kendimi maça hazırlamak adına akşam erken satlerde kendimi otele kapatıyorum. 01:00 gibi :) Fakat saat tam 05:00'de dışarıdan gelen gürültülerle uyanıyorum. Cumartesi günkü maçların galip taraftarları eğlencelerine devam etmek ister gibi sokaklara çıkmışlar. Çünkü barlar tek tek kapanıyor. Bu mutluluğu yaşamak istercesine dua ediyor ve uykuma devam ediyorum. İyice bir dinleniyorum. Sabah 9-10 gibi uyanmama rağmen, hafif bira takviyesi ile saat 15:00'e kadar otelden çıkmıyorum.

Aklım fikrim maçta olarak ilk yaptığım iş hangi trenin stada gittiğini öğrenmek oluyor. Etrafta Türk ve Çek taraftarları görüyorm. Ben stada giden treni ararken Basel'den ve diğer şehir ve ülkelerden gelen Türk taraftarlar Cenevre sokaklarına atıyor kendilerini.