Gürcan BilgiçTakkeler birer birer düşüyor.
Yabancı sayısının “altıda” sabitlenmesinden sonra “Bizim istediğimiz oldu” diyenlerin, kontenjanlarını arttırmak için Bakanlar Kurulu’nun kapısında kuyruk olmasını izlemiştik.
Onlar bir stratejiyi, bir plana, bir felsefeyi, bir duruşu sergilemiyor, sadece Fenerbahçe’ye ve yabancı sayısının artmasını isteyen Başkanı’na karşı duruyorlardı.
Yine onlar; Anelka’nın Konya’daki faullü golünden sonra pankart hazırlatmışlardı. (dedikodulara göre üç pankartı da Beşiktaş Yöneticisi Kıvanç Oktay hazırlatıp, kulüplere göndermişti). Federasyon’dan izin almadıkları için ceza da görmüşlerdi. “El değmemiş lig” istiyorlardı.

Büyük Allah aynı kaderle onları karşı karşıya bıraktı.
Bunda elbette “artist” oyuncularının katkısı da vardı. Yoksa işin içine “şeytan” mı karışmıştı?
Burak’ın eliyle düzeltip, Konya filelerine gönderdiği golle Beşiktaş öne geçti. Sonra 10 kişi kaldı. Sonra beraberlik sağlandı. Sonra olmayan penaltıyla öne geçti. Sonra rakip de 10 kişi kaldı. Sonra…
Bakın bütün bu yazdığımız sıralama gerçek Beşiktaşlıları kızdırmaktan çok, üzüyor. Biliyoruz.
Çünkü Beşiktaş duruşu, dedikodusuz sonuçlar ister. Aksi geldiğinde rahatsız olur ve bunu hazmedemezler.

Ama Beşiktaşlı gibi durmak, demek ki her “Beşiktaşlıyım” diyenin harcı değil.
Beşiktaş takımı kendini her fırsatta yere attan, sürekli olarak hakemden karar isteyen oyuncularla doldu. Ne yazık ki tribünler de bu hareketlere kanıyor, oyuncularını desteklemek adına ortamı geriyor.
Tek amaç kazanmak…
Neye rağmen kazanmak.
İşte adama sahtekar diyorlar.
Bu ödenecek bedel mi?